XIII Moniuszkowski Festiwal Podlasia 2015 - "WIOSNA"

Zapraszamy na XIII Moniuszkowski Festiwal Podlasia - "Cztery Pory Roku 2015" - koncert: WIOSNA.

Muzyka: Stanisław Moniuszko

„Romantyczne Duety Pieśni i Arie”

Wystąpią: wybitni artyści scen warszawskich
EWA IŻYKOWSKA–LIPIŃSKA – mezzosopran
ADAM ZDUNIKOWSKI – tenor
ROBERT MORAWSKI – fortepian

MAGDALENA GAJL – prowadzenie koncertu

Godz. 19.00
Wstęp wolny.

O artystach:

Ewa Iżykowska-Lipińska - sopran/mezzosopran
Śpiewaczka (sopran), aktorka, urodzona w Olsztynie. W roku 1974 ukończyła Państwową Szkołę Muzyczną II st. w Kaliszu, równolegle na wydziałach fortepianu oraz śpiewu solowego (klasa prof. Lidii Małachowicz). Następnie ukończyła Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie studiowała śpiew solowy w klasie prof. Kazimiery Goławskiej, oraz Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, uzyskując dyplom z wyróżnieniem. Jako śpiewaczka pracowała także pod kierunkiem prof. Ewy Wdowickiej. Studia kontynuowała w Accademia Chigiana w Sienie pod kierunkiem Giorgia Favaretto oraz Ettore Campogaglianiego. Następnie studiowała w mediolańskiej La Scali pod kierunkiem Gulietty Simionato, Eduarda Müllera oraz Antonia Toniniego. Jako stypendystka rządu niemieckiego uczestniczyła w kursach wybitnej sopranistki wagnerowskiej – Birgitt Nilson.
W 1981 roku zadebiutowała na scenie La Scali w tytułowej roli z opery Rita Donizettiego.
W tym okresie, po wygranym konkursie wzięła udział we włoskim letnim staggione w mieście Alessandria, gdzie wykonywała partię Fiordiligi w operze Così fan tutte Mozarta pod batutą Eduarda Müllera, z Mauro Trombettą w roli Don Alfonsa.
Ewa Iżykowska jest laureatką szeregu krajowych i międzynarodowych konkursów, m.in. Ogólnopolskiego Konkursu Muzyki Karola Szymanowskiego, Belvedere w Wiedniu czy Mozart Competition w Alessandrii we Włoszech.
W Polsce zadebiutowała w 1979 roku partią Fiordiligi z Così fan tutte Mozarta w Teatrze Muzycznym w Słupsku (Grzegorz Nowak – kierownictwo muzyczne, Ryszard Peryt – reżyseria). W 1981 roku wzięła udział w prawykonaniu opery Zbigniewa Rudzińskiego Manekiny, które miało miejsce w Operze Wrocławskiej pod dyrekcją Roberta Satanowskiego, w reżyserii Marka Weiss-Grzesińskiego.
Od 1982 roku związała się z Teatrem Wielkim w Poznaniu. Stworzyła tam m.in. kreacje Violetty w Traviacie Verdiego, Rozalindy w Zemście nietoperza Johanna Straussa, Blondy w Uprowadzeniu z seraju Mozarta, Micaëli w Carmen Bizeta, Liú w Turandot Pucciniego, Lisy w Krainie uśmiechu Lehára, Arseny w Baronie cygańskim J. Straussa, Musetty i Mimì w Cyganerii Pucciniego czy Chodel w Skrzypku na dachu Jeremy’ego Bocka.
Jako Violetta, Teatr Wielki w Poznaniu.
Otrzymała nagrodę miasta Poznania dla Młodych Twórców Sztuki w tym samym roku co Jan A. P. Kaczmarek, z którym w tym okresie nagrała płytę zatytułowaną Kometa Halleya.
W 1986 roku zadebiutowała na scenie wiedeńskiej Kammeroper rolą Neddy w Pajacach Leoncavalla, w reżyserii George’a Taboriego. Przedstawienie to zostało uznane przez krytykę wiedeńską za spektakl roku 1986. Następne role artystki w wiedeńskiej Kammeroper to Hrabina w Weselu Figara Mozarta, Dorlisca w operze Rossiniego Torvaldo e Dorlisca oraz Violetta w Traviacie Verdiego.
W latach 1987–1991 była solistką opery w Lucernie, w Szwajcarii. Na scenie tej opery śpiewała partie: Hrabiny w Weselu Figara Mozarta, Poppei w Koronacji Poppei Monteverdiego (z tenorem Ramónem Vargasem w partii Nerona), Adriany w operze Adriana Lecouvreur Francesca Cilei pod dyrekcją Marcella Viottiego, Tatiany w Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego, Blanche w Dialogach karmelitanek Poulenca, Saffii w Baronie cygańskim Johanna Straussa oraz Hanny Glawari w Wesołej wdówce Lehára i Venus w Orfeuszu w piekle Offenbacha.
W roku 1991 rozpoczęła ponownie współpracę z Teatrem Wielkim w Poznaniu, jak również z Teatrem Wielkim w Warszawie, Operą Wrocławską i Operą Krakowską, gdzie zaśpiewała partie w operach Richarda Straussa (tytułową w Salome i Marszałkowej w Kawalerze srebrnej róży) i Krzysztofa Pendereckiego (Benigna w Czarnej masce, Ewa w Raju utraconym, Matka Joanna od Aniołów w Diabłach z Loudun). W teatrach tych wystąpiła także jako Ligia w Quo vadis Nowowiejskiego, Fedora w operze Giordaniego, Tatiana w Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego, Mimì oraz Musette w Cyganerii Pucciniego, Flora w operze Chopin Giacomo Orefice, Galina w operze Marcela Landowskiego pod tym samym tytułem, Tosca w operze Pucciniego oraz Rachela w Żydówce Halévy’ego. W sezonie 2000/2001 wzięła udział w realizacji opery Manekiny Zbigniewa Rudzińskiego w Teatrze Wielkim w Warszawie, zaś w roku 2005 wystąpiła jako Tosca w Korei Południowej.
W tym okresie Ewa Iżykowska stała się również odtwórczynią monumentalnych form oratoryjno-kantatowych, wśród których można wymienić: Requiem Verdiego, II i VIII Symfonię Mahlera, Cztery ostatnie pieśni Richarda Straussa, III Symfonię Henryka Mikołaja Góreckiego, Te Deum, Dies irae, Jutrznię i Siedem bram Jerozolimy Krzysztofa Pendereckiego, Stabat Mater oraz Rapsod Stanisława Moryto, IX Symfonię oraz Missę solemnis Beethovena czy XIV Symfonię Szostakowicza.
Swoje zainteresowania skłania artystka również ku kameralistyce. W latach 2000–2002 odbyła światowe tournée z recitalami zatytułowanymi Chopin, Paderewski – pieśni oraz Od baroku do jazzu.
Współpracowała ze znakomitymi pianistami, takimi jak Giorgio Favaretto, Ettore Campoglliani, Vincenzo Scalera, Carol Hague, Krzysztof Jabłoński, Janusz Olejniczak, Marek Drewnowski, Andrzej Tatarski, Szymon Kowalczyk, Marek Mizera, Jerzy Maciejewski. Pracowała również
z wybitnymi dyrygentami, m.in. Michaelem Gielenem, Marcello Viottim, Eduardo Müllerem, Gabrielem Chmurą, Grzegorzem Nowakiem, Krzysztofem Pendereckim, José Maria Florêncio, Andrejem Borejko, Jackiem Kaspszykiem, Antonim Witem, Jackiem Błaszczykiem, Karolem Stryją, Olivierem Cuendet.
Występowała na wielu prestiżowych scenach operowych i koncertowych świata, by wspomnieć La Scalę, Carnegie Hall czy Musikverein, a także na wszystkich estradach koncertowych i scenach operowych w Polsce, współpracując z tak wybitnymi artystami, jak: Ramón Vargas, Mauro Trombetta, Reinhardt Brussman, Louis Gentile, John Gray, Florian Prey, Jadwiga Rappé, Urszula Kryger, Jerzy Knetig, Ryszard Cieśla, Adam Kruszewski, Piotr Kusiewicz, Włodzimierz Zalewski, Izabela Kłosińska.
Przez szereg lat uczestniczyła w prawykonaniach i wykonaniach utworów kompozytorów współczesnych, m.in. Stanisława Moryto, Henryka Mikołaja Góreckiego, Krzysztofa Pendereckiego, Ottavia Vasqueza, Zbigniewa Rudzińskiego, Jana A. P. Kaczmarka.
Dokonała szeregu nagrań dla Polskiego Radia, Radia Watykańskiego, rozgłośni Swiss Romande (Il signor Bruschino Rossiniego, dyr. Marcello Viotti), radia i telewizji rosyjskiej (Jutrznia Pendereckiego), włoskiej RAI (Così fan tutte Mozarta) i austriackiej ORF (Dies irae Pendereckiego pod dyrekcją Michaela Gielena i Pajace Leoncavalla w reżyserii George’a Taboriego), a także dla telewizji filipińskiej, brazylijskiej i koreańskiej oraz dla szwajcarskiego festiwalu Musique et Amitié (XIV Symfonia Szostakowicza, Dover Beach Barbera).
Niektóre nagrania artystki zyskują wielką popularność, np. opublikowane na YouTube Ave Maria Cacciniego osiągnęło już prawie ćwierć miliona wejść.
Ewa Iżykowska brała udział w światowych transmisjach radiowych, m.in. Diabłów z Loudun
i Czarnej maski Pendereckiego oraz II i VIII Symfonii Mahlera.
Poświęca się również dydaktyce związanej z wokalistyką. W latach 2000–2004 pracowała na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim oraz w Zespole Szkół Muzycznych im. Karola Szymanowskiego w Warszawie, gdzie była założycielem wydziału wokalnego i dochowała się wspaniałych absolwentów i laureatów konkursów (Łucja Szablewska, Ewa Kotarska, Mira Florczak, Małgorzata Szymańska, Szymon Komasa). W roku 2002 zrobiła przewód artystyczny I stopnia, a w roku 2006 – habilitację. W roku 2003 została zatrudniona na Wydziale Wokalnym Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, a w gronie jej akademickich wychowanków znaleźli się m.in. Małgorzata Trojanowska, Piotr Halicki czy Song Je Young. Obecnie pełni
w uczelni funkcję prorektora ds. zagranicznych i studenckich (kadencja 2012–2016). W latach 2003–2007 prowadziła zajęcia w Keimyung – Fryderyk Chopin Academy of Music w Korei Płd., gdzie pełniła również funkcję wicedyrektora, którą sprawuje do dziś.
Od roku 2000 regularnie prowadzi letnie kursy wokalne na terenie kraju, jak również kursy mistrzowskie w USA, Włoszech, Korei Płd. oraz Austrii.
Współpracuje z licznymi teatrami w Polsce, przygotowując spektakle muzyczne, np. Sługa dwóch panów w teatrach w Warszawie, Rzeszowie, Koszalinie, Płocku, spektakl Akompaniator w Teatrze Syrena w Warszawie czy musical Fame w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim.
Od roku 2008 współpracuje z Teatrem Muzycznym Roma, gdzie sprawuje opiekę wokalną oraz przygotowuje partie z solistami, m.in. w spektaklach Upiór w operze i Nędznicy.
W roku 2003 została wykładowcą Polskiej Akademii Nauk, gdzie do dzisiaj prowadzi regularne zajęcia z retoryki, treningu dykcyjno-głosowego, języka ciała oraz kreowania osobowości medialnej.
Oprócz dydaktyki wokalnej zajmuje się także reżyserią. W 2010 roku przedstawiła Śpiewniki domowe Moniuszki, a w 2011 – spektakl zatytułowany Musicale, Musicale.
Artystka ciągle koncertuje. Ostatnio wystąpiła z recitalem w Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie, a w roku 2010 za prezentowała w Paryżu pieśni Chopina, które po raz pierwszy w historii zostały zarejestrowane na płytę Blu-ray. W roku 2011 wystąpiła w Watykanie, na Placu św. Piotra, w czasie beatyfikacji Jana Pawła II.

Adam Zdunikowski - tenor
Urodzony w Warszawie kontakty z muzyką rozpoczął w wieku 7 lat, śpiewając w warszawskim chórze chłopięcym „LUTNIA”. Jest absolwentem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie śpiewu doc. Romana Węgrzyna.
Debiutował w 1990 r., w Warszawskim Teatrze Wielkim partią Clema, w „Małym Kominiarczyku” B. Brittena. W teatrze tym wzbogacał swój repertuar operowy (obecnie posiada ok. 50 partii operowych) i jest solistą do dnia dzisiejszego.
W 1991 roku był finalistą w Konkursie Sztuki Wokalnej im. Ady Sari, w Nowym Sączu, w 1992 roku został laureatem na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. St. Moniuszki w Warszawie a w roku 1995 został finalistą Międzynarodowego Konkursu Operowego „Belvedere” w Wiedniu.
W latach 1990 – 1998 podjął współpracę z Operą Kameralną w Warszawie. Od roku 1997 jest solistą Opery Krakowskiej. W roku 1996 współpracował z Hamburską Staatsoper (udział w produkcji „Cosi fan tutte” W.A. Mozarta) i odbył tourne po Japoni. Od 1998 współpracował z Narodni Divadlo w Pradze (występował w ”Cyruliku Sewilskim” G. Rossiniego, Czarodziejskim Flecie”, „Cosi fan tutte” W.A. Mozarta, „Sprzedanej Narzeczonej” B. Smetany czy premierze „Castora i Polluxa” J.P. Rameu). Od 2000-go roku dołączył do stałych gości Opery Narodowej w Sofii (Faust w „Fauście Gounoda, Almaviva w „Cyruliku Sewilskim” Rossiniego, Edgar w „Łucji z Lammermoore” Donizettiego).
Adam Zdunikowski posiada również bogaty repertuar oratoryjno-kantatowy (około 50-ciu tytułów). Fakt ten zawdzięcza współpracy z Filharmoniami na terenie całej Polski jak i za granicą.
Artysta brał udział w wielu znaczących projektach kulturalnych jak: polska prapremiera opery A. Ponchielliego „I Lituani” pod dyrekcją G. Nowaka, europejska prapremiera „Psalmów Jerozolimskich” Noama Sheriffa pod dyrekcją kompozytora, wykonanie „Stabat Mater” G. Rossiniego pod batutą Nello Santiego, światowa prapremiera „Stabat Mater” G.Stefaniego (dyr. G. Nowak), zakończenie obchodów 25-lecia „Simfonii Varsovii” wykonaniem IX-tej symfonii L. van Beethovena pod dyrekcją J. Semkowa , udział w produkcji „Strasznego Dworu” St. Moniuszki w Buffalo, uroczyste zakończenie obchodów roku Schubertowskiego wykonaniem „Mszy As-Dur” F. Schuberta pod batutą S. Kohlera, inauguracja sezonu w Filharmonii narodowej „Porami Roku” J. Haydna pod dyrekcją K. Korda, recital pieśni Chopina w Tokio, wykonanie „Siedmiu Bram Jezolimy” K. Pendereckiego w Teatro Real w Madrycie, na targach muzycznych „Midem 2000” oraz podczas Festiwalu Muzyki Europejskie w Pekinie pod batutą kompozytora, udział w koncertach oratorium „Paulus” F. Mendelssohna z Izraelską Orkiestrą Kameralną w Tel Awiwie, występ gościnny w partii Leńskiego w Eugeniuszu Onieginie P. Czajkowskiego w Teatrze Bolszoi w Moskwie, prawykonaniu opery Zygmunta Krauzego „Iwona” w Paryżu, prawykonaniu opery „Der Meergeuse” Frantiska Skroupa w Pradze.
Miał zaszczyt śpiewać pod batutami takich znakomitości jak: Lorin Maazel, Noam Sheriff, Jiri Belohlavek, Jonas Kovacs, Kurt Masur, Nello Santi, Jerzy Semkow, Stanisław Skrowaczewski, Zygmunt Latoszewski, Jan Krenz, Jerzy Satanowski, Jerzy Maksymiuk, Antoni Wit, Grzegorz Nowak, Kazimierz Kord, Jacek Kaspszyk oraz obok takich osobowości jak: Renato Bruson, Lucia Aliberti, Alan Titus, Soile Isokoski, Alberto Cupido, Siegfried Jerusalem, Joane Altmeier, Evgeni Nesterenko, Andreas Schmidt, Ning Liang, Eva Marton, Sylvia Geszty czy Andrzej Dobber.
Do niecodziennych osiągnięć artysty należy wykonanie wszystkich dzieł oratoryjnych K. Pendereckiego, pod batutą mistrza.

Robert Morawski - Fortepian
Czołowy polski pianista kameralista. Uczeń Jerzego Marchwińskiego i Bronisławy Kawalla.
Po raz pierwszy wystąpił w Filharmonii Narodowej mając siedem lat. Koncertuje w kraju i zagranicą, między innymi w Niemczech, Austrii, Bułgarii, Czechach, Szwajcarii, Włoszech, Norwegii i Francji oraz w Kanadzie i USA.
Występuje z najwybitniejszymi polskimi artystami: Urszula Kryger, Aleksandra Kurzak, Iwona Hossa, Anna Kutkowska-Kass, Aga Wińska, Agnieszka Wolska, Joanna Woś, Małgorzata Walewska, Vadim Brodski, Andrzej Dobber, Robert Gierlach, Romuald Gołębiowski, Krzysztof Jakowicz, Piotr Pławner, Artur Ruciński, Janusz Wawrowski, Adam Zdunikowski, Camerata Qurtett, Camerata Vistula, Michał Klauza, Sławomir Chrzanowski.
Jest pianistą Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki w Warszawie i kierownikiem zespołu pianistów.
Laureat wielu prestiżowych nagród. Zdobywca Fryderyka 2011 (wraz ze skrzypkiem Sławomirem Tomasikiem). Nagrody dla najlepszego pianisty na wszystkich prestiżowych konkursach wokalnych w Polsce.
Prowadzi klasę kameralistyki fortepianowej na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Współpracuje z klasą śpiewu prof. Eugenii Rozlach.
Prowadzi kursy mistrzowskie w kraju i zagranicą.
Dokonał prawykonania utworów współczesnych kompozytorów: W. Lutosławski, A. Kościów, A. Jastrzębska, P. Zych, S. Yamauchi.
Dokonał nagrań dla Telewizji Polskiej, Polskiego Radia i dla Telewizji Węgierskiej oraz płyt dla firm Acte Prealable, Dux, WW open sources.

Patronat medialny
Portal Miejski BiałystokOnline