Ignis et Vox II | Muziko De Nia Tempo

12.12.26, g. 17- Wielka Synagoga w Tykocinie

Tomasz Daroch - wiolonczela
Maciej Frąckiewicz - akordeon

1. Aleksander Lasoń (*1951) - Canto „Dharma” (2001/2026)
2. Bohdana Frolyak (*1968) - Inwencja i Melodia (2016)
3. Bohdan Sehin (*1976) - Icarus (2020)
4. Franghiz Ali-Zadeh (*1947) - Yanar Dag (2003)
5. Volodymyr Runchak (*1960) - Kyrie (2016)
6. Michał Moc (*1977) - A-cordeON (2017)

„Ogień i głos” – to koncert, w którym muzyka współczesna staje się przestrzenią spotkania różnych tradycji duchowych, doświadczeń kulturowych i sposobów rozumienia ludzkiego losu. Wiolonczela i akordeon, łączące głębię brzmienia z szeroką paletą ekspresji, prowadzą dialog, w którym dźwięk może być zarówno osobistym wyznaniem, jak i uniwersalnym wołaniem o porozumienie, nadzieję i zrozumienie.

Utwory kompozytorów reprezentujących różne wrażliwości i doświadczenia historyczne tworzą wielogłosową opowieść o duchowości, przemianie i poszukiwaniu sensu. Odniesienia do tradycji filozoficznych i religijnych, symboliczne obrazy oraz gesty o charakterze modlitewnym otwierają przestrzeń, w której odmienne perspektywy nie wykluczają się, lecz wzajemnie dopełniają. Ogień, obecny w wielu kulturach jako symbol życia, oczyszczenia i odrodzenia, spotyka się z głosem – znakiem obecności, pamięci i potrzeby komunikacji. W tej muzycznej przestrzeni spotkanie nie oznacza zatarcia różnic, ale gotowość do słuchania tego, co inne.

Szczególne znaczenie koncert zyskuje w Synagodze w Tykocinie, miejscu głęboko związanym z historią społeczności żydowskiej i wielowiekowym dziedzictwem kulturowym Podlasia. Wnętrze synagogi przywołuje pamięć o świecie, którego ślady pozostają częścią tożsamości regionu, a zarazem skłania do refleksji nad odpowiedzialnością za zachowanie i przekazywanie tego dziedzictwa. W takim otoczeniu współczesna muzyka staje się formą dialogu z historią – nie próbą jej odtworzenia, lecz sposobem uważnego wsłuchiwania się w znaczenia, które przetrwały poza granicami czasu i pokoleń.

Ignis et Vox zaprasza do doświadczenia muzyki jako przestrzeni, w której spotykają się pamięć i teraźniejszość, indywidualna ekspresja i wspólnotowe doświadczenie, różne języki kultury i duchowości. W miejscu naznaczonym historią żydowskiej tradycji koncert nabiera wymiaru refleksji nad kruchością ludzkiego świata, siłą pamięci oraz możliwością budowania porozumienia ponad podziałami. Głos i dźwięk stają się tu nośnikami tego, co trudno wyrazić słowami – potrzeby bliskości, szacunku i wspólnego poszukiwania sensu.

Wstęp wolny, liczba miejsc ograniczona

„Muziko De Nia Tempo” to festiwal muzyki kameralnej i współczesnej, odbywający się w Białymstoku i na Podlasiu. Jego ideą jest prezentowanie muzyki naszych czasów w dialogu z wyjątkowym dziedzictwem kulturowym regionu – jego historią, wielością tradycji, języków i kultur.

Program festiwalu łączy twórczość polskich i zagranicznych kompozytorów XX i XXI wieku. Obok dzieł już obecnych w kanonie muzyki współczesnej prezentowane są nowe utwory, prawykonania oraz pierwsze polskie prezentacje utworów. W tegorocznej edycji znalazły się m.in. kompozycje Marcina Błażewicza, Aleksandra Lasonia, Mikołaja Majkusiaka, Aliny Dzięcioł, Franciszka Jackowskiego, Jagny Krzanowskiej, Pauline Oliveros, Pawła Szymańskiego, Bernharda Langa i Katarzyny Głowickiej.

Szczególne miejsce w programie zajmuje muzyka kameralna z udziałem akordeonu. Instrument ten pojawia się w różnych konfiguracjach – m.in. w dialogu ze skrzypcami, fletem, wiolonczelą oraz w zestawieniach dwóch akordeonów. Dzięki temu festiwal pokazuje współczesny akordeon jako pełnoprawny instrument muzyki artystycznej i ważne medium współczesnej twórczości kompozytorskiej.

Istotnym elementem festiwalu jest również prezentowanie muzyki w kontekście miejsca. Koncerty odbywają się w przestrzeniach o szczególnym znaczeniu historycznym i kulturowym – m.in. Akademii Supraskiej oraz synagogach w Sejnach i Tykocinie. Historia tych miejsc staje się częścią artystycznego doświadczenia i pozwala spojrzeć na muzykę współczesną z perspektywy pamięci, dziedzictwa i współistnienia różnych kultur. Obecność muzyki współczesnej w tych przestrzeniach jest również formą przywołania pamięci o wielokulturowej historii regionu i o społecznościach, które przez wieki współtworzyły jego tożsamość.

„Muziko De Nia Tempo” to nie tylko koncerty. Festiwal tworzy również przestrzeń spotkania artystów, kompozytorów i publiczności. Rozmowy z twórcami i wykonawcami pozwalają lepiej poznać współczesny język muzyczny, proces powstawania nowych dzieł oraz idee stojące za prezentowanymi projektami. Wybrane wydarzenia wzbogacane są o elementy audiowizualne i projekcje dźwiękowe, otwierające muzykę współczesną na nowe formy prezentacji.

Ważnym założeniem festiwalu jest dostępność sztuki dla szerokiej publiczności. Wszystkie wydarzenia są bezpłatne, dzięki czemu muzyka współczesna może być prezentowana nie tylko w tradycyjnych salach koncertowych, ale również w przestrzeniach historycznych i w bezpośrednim kontakcie z mieszkańcami regionu.

Nazwa „Muziko De Nia Tempo”, oznaczająca w języku esperanto „Muzyka naszych czasów”, nawiązuje do postaci Ludwika Zamenhofa, urodzonego w Białymstoku twórcy Esperanto. Jest to również odniesienie do idei dialogu i porozumienia ponad granicami języków, kultur i tradycji.

„Muziko De Nia Tempo” to muzyka współczesna zakorzeniona w miejscu, historii i pamięci – ale skierowana przede wszystkim ku teraźniejszości i przyszłości.

Pozostałe koncerty w ramach Festiwalu znajdziecie tutaj: Muziko De Nia Tempo