Filmy Ośrodka Kultury i Prasy II Korpusu Polskiego

Podlaska Akademia Kultury przy Białostockim Ośrodku Kultury oraz Polski Instytut Sztuki Filmowej zapraszają na nieznane i niepokazywane wcześniej, zrealizowane podczas wojny dokumenty Michała Waszyńskiego!

FILMY OŚRODKA KULTURY I PRASY II KORPUSU POLSKIEGO
oraz spotkanie z Michałem Pieńkowskim, filmografem z Filmoteki Narodowej

- 15 czerwca 2025, godz. 15:00
- Kino Forum, ul. Legionowa 5
- bilet: 20 zł – do kupienia w kasie kina Forum i na stronie bilety.bok.bialystok.pl

W programie:

Dzieci – reż. Michał Waszyński, Konrad Tom, 1943
MP. Adama i Ewy – reż. Michał Waszyński , 1944
Polska Parada – reż. Michał Waszyński, 1943
Pestki – reż. Michał Waszyński

Michał Waszyński

Znakomity i niezwykle twórczy reżyser filmowy okresu międzywojennego. W latach 1929-1939 zrealizował 41 filmów. Reżyserował komedie i melodramaty, oparte głównie na aktorstwie Adolfa Dymszy (“Antek policmajster”, 1935 i “Dodek na froncie”, 1936), Eugeniusza Bodo (“Jaśnie pan szofer”, 1934 i “Pieśniarz Warszawy”, 1935), Kazimierza Junoszy-Stępowskiego (“Znachor”, 1937 i “Profesor Wilczur”, 1938), Tońka i Szczepka (“Będzie lepiej”, 1936 i “Włóczęgi”, 1939). Sprawniejszy warsztat realizatorski wykazał w “Dybuku” wg Sz. An-skiego (1937).
W czasie II wojny światowej przebywał w Taszkiencie, kierując (od 1942) Sekcją Filmową Wojskowego Biura Propagandy i Oświaty Armii Polskiej w ZSRR. Zrealizował kroniki wojenne, m.in.: “Od pobudki do capstrzyku” (1942), “Monte Cassino” (1944), a także filmy dokumentalne: “Dzieci” (1943), “Polska prawda” (1943), “M[iejsce] P[ostoju] Adama i Ewy” (1944, dokument fabularyzowany), “Wielka droga” (1946).
Od 1945 roku mieszkał we Włoszech. W 1951 roku był konsultantem Mervyn Le Roy przy realizacji “Quo vadis”, której podjęła się wytwórnia MGM. Zmarł w Madrycie na zawał serca. Został pochowany w Rzymie.

O filmach:

Dzieci

Film ukazuje losy oddzielonych od rodziców polskich dzieci, które maszerują razem z armią Andersa. Rozgrywający się głównie w Teheranie i w Egipcie dokument utrzymany jest w formie listu syna do matki. Opowieść o chłopcach, którzy rwą się do walki zapatrzeni w swojego bohatera – generała Andersa – ma wymiar propagandowy, jednak atutem filmu są poruszające materiały dokumentalne. Zdjęcia pokazujące wychudzone, często wyniszczone chorobami dzieci jaskrawo kontrastują z sielankowymi obrazami z przedwojennych komedii Waszyńskiego.

MP. Adama i Ewy

Fabularyzowany dokument przedstawiający losy dwóch żołnierzy, którzy przewędrowali Europę, Azję i Afrykę. Rodowity warszawiak Antek (Kazimierz Utnik), któremu niestraszne są nowe kultury, bo „jest z Czerniakowskiej, a kumpli miał na Woli” i lwowianin Jóźko (Stanisław Ruszała), siedzą w kawiarni w Bagdadzie i opowiadają o swoich przygodach używając barwnego gwarowego języka.

Polska Parada

Sfilmowana rewia żołnierska. Polski Teatr Żołnierza dał w Egipcie szereg przedstawień, które zdobyły sobie zarówno u Anglików, jak i u miejscowej publiczności nadspodziewanie entuzjastyczne uznanie. W następstwie tego, Brytyjski Oddział Filmowy zwrócił się do polskiej Czołówki Filmowej z propozycją nakręcenia tego widowiska. Film ten, „Polish Parade”, pokazuje duet Ney’ów, parodię tańców komicznej pary, Oleńskiej i Ruszały oraz groteskę stanowiącą inscenizowany fragment niezapomnianego, chaplinowskiego filmu „Światła wielkiego miasta”.

Pestki

Dokument pokazujący udział Pomocniczej Służby Kobiet (PSK), potocznie zwanych “Pestkami” – od wędrówki z sowieckich łagrów, po wszelkie prace aprowizacyjne, pomocnicze, po czynne zaangażowanie w walkę na froncie w Europie.