Simona K. wołająca na Puszczy | Monodram Agnieszki Przepiórskiej

Spektakl „Simona K.” opowiada o kobiecie, którą niełatwo jest zrozumieć i trudno pokochać.

Simona Kossak to nie leśny anioł ratujący sarny, ptaki i drzewa. To postać z krwi i kości.

Pełna konfliktów, żądna uznania, ale nie w pełni doceniona. „Simona K. Wołająca na puszczy” to opowieść o kobiecie niezwykłej i pełnej sprzeczności. Silnej i zagubionej, bezkompromisowej i wrażliwej, ale przede wszystkim bardzo odważnej. Simona przez całe życie z czymś się mierzy– z nazwiskiem obarczonym legendą pokoleń artystów, oczekiwaniami rodziny, własnym wyobrażeniem szczęścia. Ostatecznie wybiera życie w odosobnieniu, wymagające siły i wiary w słuszność dokonanego wyboru.

Tekst: Piotr Rowicki
Kostium: Anna Maria Karczmarska
Koordynacja: Małgorzata Rapacz

Spektakl w oparciu o książkę pt. „Simona. Opowieść o niezwyczajnym życiu Simony Kossak” autorstwa Anny Kamińskiej, wydanej przez Wydawnictwo Literackie w Krakowie. Producent Big Book Cafe & Festival.
‍

ANNA GRYSZKÓWNA – reżyserka

‍Aktorka, reżyserka. Od 2004 roku w zespole Teatru Narodowego. Jest absolwentką Wydziału Aktorskiego warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza (2002), na tej uczelni studiowała także na Wydziale Reżyserii. Jako aktorka współpracowała z teatrami warszawskimi: Nowym Praga, Studiem Buffo, Starą ProchOFFnią, Laboratorium Dramatu, Teatrem na Woli im. Tadeusza Łomnickiego, Teatrem Dramatycznym, a także z Teatrem Polskiego Radia i Teatrem Telewizji Polskiej. Wyreżyserowała Przesilenie Greiga i McIntyre’a (koprodukcja Teatru Nowego im. Tadeusza Łomnickiego w Poznaniu i Teatru Miejskiego w Lesznie, 2016), Poskromienie złośnicy Shakespeare’a (Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie, 2017), Mężczyznę Zapolskiej (Teatr Dramatyczny w Warszawie, 2018), Reset De Groen (prapremiera, Teatr Wybrzeże w Gdańsku, 2018) oraz Kilka scen z życia wg Płatonowa Czechowa (Teatr Dramatyczny w Warszawie, 2019). Za reżyserię Poskromienia złośnicy w tarnowskim Teatrze im. Ludwika Solskiego otrzymała indywidualne wyróżnienie 25. edycji Konkursu Złotego Yoricka w Gdańsku (2018).

Jest reżyserką pięciu monodramów granych przez Agnieszkę Przepiórską i napisanych przez Piotra Rowickiego, traktujących o silnych i znaczących w społecznej świadomości kobietach:

„Ginczanka. Przepis na prostotę życia”, „W maju się nie umiera. Historia Barbary Sadowskiej”, „Simona K. Wołająca na puszczy”, „Szymborska. Kropki, przecinki, papierosy” i „Nazywam się Anna Walentynowicz”.

AGNIESZKA PRZEPIÓRSKA – aktorka

Aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna; absolwentka Wydziału Aktorskiego w Państwowej Wyższej Szkole Sztuki Teatralnej i Filmowej w Petersburgu w 2003 r. W latach 2006-2008 aktorka etatowa w Teatrze Dramatycznych im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu, w latach 2012-2018 aktorka w kabarecie artystycznym „Pożar w burdelu” Michała Walczaka i Macieja Łubieńskiego, od 2021 roku aktorka etatowa Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Współtwórczyni i odtwórczyni ról w monodramach: „Tato nie wraca”, „Simona K. Wołająca na puszczy”, „Ginczanka. Przepis na prostotę życia”, „W maju się nie umiera. Historia Barbary Sadowskiej”, „Szymborska. Kropki, przecinki, papierosy” i „Nazywam się Anna Walentynowicz”.

Wybrane nagrody: 2012 Nagroda na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu za spektakl „I będą święta“; 2013 Nagroda Jury Młodych „KomMiTywa“ za „przeniknięcie głębi...“ w spektaklu „Tato nie wraca“ w Teatrze WARSawy w Warszawie na XIII Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona“ w Zabrzu; 2013 Grand Prix oraz Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska za monodram „Tato nie wraca“ na IV Festiwalu Monodramu „Monoblok“ w Gdańsku; 2014 Nagroda za rolę w spektaklu „Tato nie wraca“ w 20. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w Warszawie; nagroda dla spektaklu „Tato nie wraca“ w 43. Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu.

PIOTR ROWICKI – autor scenariusza

Z wykształcenia historyk z zamiłowania prozaik, dramatopisarz, autor kryminałów, powieści i książek dla dzieci. Ukończył historię na Uniwersytecie w Białymstoku. Jest laureatem wielu ogólnopolskich konkursów prozatorskich i poetyckich. W 2009 roku otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dziedziny teatru. W 2010 roku jego sztuka "Chłopiec Malowany" zwyciężyła w ogólnopolskim konkursie na polską sztukę współczesną "Metafory Rzeczywistości" zorganizowanym przez Teatr Polski w Poznaniu, a w 2011 roku za ten sam dramat został uznany najlepszym dramatopisarzem na Festiwalu Dramaturgii Współczesnej w Zabrzu. W 2013 roku na XIII Festiwalu Dramaturgii Współczesnej Rzeczywistość Przedstawiona w Zabrzu otrzymał Nagrodę Publiczności za spektakl "Matki".

Jest autorem pięciu monodramów granych przez Agnieszkę Przepiórską i reżyserowanych przez Annę Gryszkówną, traktujących o silnych i znaczących w społecznej świadomości kobietach:

„Ginczanka. Przepis na prostotę życia”, „W maju się nie umiera. Historia Barbary Sadowskiej”, „Simona K. Wołająca na puszczy”, „Szymborska. Kropki, przecinki, papierosy” i „Nazywam się Anna Walentynowicz”. Ten pierwszy zakwalifikował się do projektu „Teatr Polska” w 2021 roku, a także do finału Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

fot. Nie Teatr